ถนนปูหินแห่งฮาโกเนะคิวไคโดบนเส้นทางสายโทไคโด

ฮาโกเนะคิวไคโดเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางสายโทไคโดที่รัฐบาลโทกุกาวะสร้างขึ้นในสมัยเอโดะตอนต้นเพื่อใช้เป็นเส้นทางเลียบชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกจากเมืองเอโดะไปยังเมืองเกียวโต
ถนนส่วนนี้สร้างโดยรัฐบาลโทกุกาวะในปี 1680 โดยนำแผ่นหินมาปูให้มีขนาดความกว้าง 2 เค็น (ประมาณ 3.6 เมตร) พร้อมทั้งปลูกต้นสนและต้นซีดาร์เอาไว้ทั้งสองข้างทาง
มีการบำรุงรักษาถนนปูหินช่วงตั้งแต่บริเวณเขตยามานากะจนถึงเขตซาซาฮาระเป็นระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ให้มีลักษณะใกล้เคียงกับเมื่อครั้งอดีต
เส้นทางสายฮาโกเนะคิวไคโดเริ่มตั้งแต่จุดแวะพักมิชิมะจูกุข้ามเขาฮาโกเนะและลงไปจนถึงจุดแวะพักโอดาวาระจูกุมีระยะทาง 8 ลี้ (ประมาณ 32 กิโลเมตร) จึงเรียกอีกอย่างว่าฮาโกเนะฮาจิริ (ฮาจิริแปลว่า 8 ลี้)
กล่าวกันว่าถนนสายนี้เป็นจุดที่เดินทางลำบากที่สุดบนเส้นทางสายโทไคโด ดังในบทเพลงตอนหนึ่งที่ว่า "ขุนเขาแห่งฮาโกเนะนั้นชันที่สุดในโลก" โดยพื้นที่ส่วนตั้งแต่จุดแวะพักมิชิมะจูกุข้ามเขาฮาโกเนะไปจนถึงด่านตรวจฮาโกเนะนั้นยังมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า "นิชิซากะ" ด้วย
