วัดชุนโคซัน เอ็นงาคุ

เป็นวัดที่เล่ากันว่าซาคาโนอุเอะโนทามุรามาโระซึ่งเป็นนายพลที่มีผลงานในช่วงยุคเฮอันเป็นผู้สร้างขึ้นมา
พระประธานคือคันนอนสิบเอ็ดพระพักตร์
โดยวัดนี้ได้มี “มาเงกาคุ” และ “ฟุนะเอมะ” ที่ได้รับเลือกให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญแห่งชาติจัดแสดงประจำอยู่
และหนึ่งในนั้นก็มี “คิตะมะเอะบุเนะโนฟุนะเอมะ” ซึ่งเล่ากันว่าเป็นฟุนะเอมะที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่นด้วย (เริ่มประดิษฐานปี 1633)

คำว่า “มาเง” ในมาเงกาคุนั้นมาจากชื่อของหนึ่งในทรงผมชายที่มักพบบ่อยครั้งในยุคเอโดะที่มีชื่อว่า “จังมาเงะ” ซึ่งจะเป็นทรงที่โกนผมรอบ ๆ ตั้งแต่ด้านหน้าจนเกือบส่วนบนสุดซึ่งเรียกกันว่าสากายากิ แล้วมัดผมที่เหลือเอาไว้ เล่ากันว่าในอดีตผู้ที่เดินทางด้วยเรือเมื่อเผชิญหน้ากับคลื่นพายุพวกเขาจะทำการตัด “จังมาเงะ” หรือส่วนที่มัดไว้เพื่อขอพรต่อเทวดาและพระพุทธเจ้าให้รอดชีวิตกลับมา โดย “มาเงกาคุ” ก็คือ “จังมาเงะ” ที่ตัดไว้เป็นสิ่งตอบแทนเมื่อรอดชีวิตแล้วนำมาถวายให้กับวัดนั่นเอง
ฟุนะเอมะคือป้ายไม้ที่วาดรูปภาพเอาไว้โดยเป็นป้ายที่ถวายให้กับวัดเพื่อขอพรให้เดินทางด้วยเรือปลอดภัยหรือขอพรให้ตกปลาได้เยอะ ๆ