ศิลาจารึกบทกลอนของโยชิอิ อิซามุศิลาจารึกบทกลอนของโยชิอิ-อิซามุ

ศิลาจารึกบทกลอนของโยชิอิ อิซามุ
โยชิอิ อิซามุได้เขียนบทกลอนใน “นินเก็นเคียว (สูตรมนุษย์)” ที่เป็นหนังสือรวมบทกลอนว่า “พฤษภาคม โชวะ 6 มาเที่ยวที่โทสะเป็นหนแรก มีทะเลบ้าแต่มีฟ้าแจ่มใส ทั้งมีทิวทัศน์งดงามที่ตราตรึงใจ”
บทกลอนในศิลาจารึก 【ตัวฉันนี้มาที่ คัตสึระฮามะ ด้วยอาการง่วงนอน เพื่อจะชมทะเล ในดินแดนโทสะใหญ่ อิซามุ】 มาจาก “โทสะเฮียคุฉุ” ที่กล่าวถึงคัตสึระฮามะในการท่องเที่ยวของอิซามุเอง

โยชิอิ อิซามุ (1886-1960) เป็นนักกวีและนักแต่งบทละคร เกิดที่โตเกียว
ปู่ของอิซามุคือเคานต์โยชิอิ โทโมซาเนะ ซามูไรแห่งแคว้นซัทสึมะ
ในชีวิตตอนต้น อิซามุได้แต่งบทกลอนเกี่ยวกับความสุขและความทุกข์ในวัยเยาว์ในหนังสือรวมบทกลอนอย่าง “ซากะโฮไก (เลี้ยงเหล้า)” และ “โตเกียวโคโตชู (บทกลอนโคมแดงโตเกียว)” และมีแนวการเขียนบทกลอนเชิงโลกีย์ที่เป็นเอกลักษณ์ แต่ในช่วงบั้นปลายชีวิต ลักษณะกลอนของอิซามุได้เปลี่ยนไปเป็นการเล่าถึงการ “ท่องเที่ยวเยี่ยงคนพเนจรจนผ่ายผอมเหลือแต่กระดูก” อยู่บ่อยครั้ง

ในปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933) อิซามุที่เกิดความเบื่อหน่ายได้แยกตัวจากภรรยาและสละบรรดาศักดิ์ไป
จากนั้นในปีถัดมา อิซามุได้เดินทางมาที่โทสะ และเก็บตัวถือสันโดษที่กระท่อมเคย์กิโซในอิโนโนะ (ปัจจุบันคือตำบลคาโฮคุ)
บทกลอนใน “นินเก็นเคียว” และ “อามาฮิโกะ” นั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกเหงาและเดียวดายของอิซามุ
ปีโชวะที่ 21 (ค.ศ. 1946) อิซามุเดินทางไปรับทาคาโกะ ผู้เป็นภรรยาและย้ายมาอยู่ที่เมืองโคจิ ก่อนจะออกเดินทางอีกครั้งไปที่เกียวโตในปีถัดมา
สำหรับอิซามุแล้ว โทสะเป็นทั้งเมืองแห่งเหล้าญี่ปุ่นและดินแดนแห่งการเกิดใหม่

ฤดูใบไม้ร่วงปีโชวะที่ 32 (ค.ศ. 1957) โคจิเค็นโคซู (ปัจจุบันคือโทสะเด็นทราฟฟิก) ได้ตั้งศิลาจารึกบทกลอนของอิซามุเพื่อเป็นที่ระลึกแก่การสร้างถนนท่องเที่ยวคัตสึระฮามะ (ปัจจุบันคือถนนคัตสึระฮามะฮานะไคโด)

แผนที่