ศาลเจ้าอิทสึคุชิมะ

ศาลเจ้าอิทสึคุชิมะ

ศาลเจ้าอิทสึคุชิมะแห่งมาชิเกะแห่งนี้มีจุดเริ่มต้นมาจากการที่มูรายามะ เด็มเบ้สร้างศาลเจ้าเทพีเบ็นไซเท็น (พระสุรัสวดี) เพื่อให้เป็นเทพารักษ์ประจำห้างอุนโจยะ (ตลาดสำหรับค้าขายกับชนเผ่าไอนุ) ของตน โดยสร้างขึ้นในช่วงปีโฮเรกิ
ต่อมาในปีเมจิที่ 26 (ค.ศ. 1893) ชิโนดะ โซคิจิ รุ่นที่ 4 นายช่างใหญ่แห่งจังหวัดนีงาตะได้ย้ายศาลเจ้ามาที่มาชิเกะโดยสร้างตำหนักใหญ่จากไม้เคยากิล้วน ใช้เวลาในการสร้างประมาณ 2 ปี
ที่ด้านหน้าของตำหนักใหญ่จะมีสิงโตและนกโฮโอแกะสลัก 77 ตัว ภายในตำหนักสักการะจะมีภาพวาดธรรมชาติและภาพวาดมังกรทะยานฟ้าอยู่ที่เพดาน
นอกจากแผ่นไม้เอมะที่สร้างขึ้นในยุคเอโดะตอนปลายแล้ว ยังมีสมบัติล้ำค่าอีกมากมาย โดยเฉพาะสิงโตหินและโคมตามทางเดินศาลเจ้า ในปีเฮเซย์ที่ 2 (ค.ศ. 1990) ตำหนักใหญ่ของศาลเจ้าแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ในตำบลมาชิเกะลำดับที่ 1
และในปีเฮเซย์ที่ 30 (ค.ศ. 2018) ตำหนักใหญ่และแผ่นไม้เอมะ 7 แผ่นได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้แห่งฮอกไกโด