อุทยานแห่งชาติโคเกียวไงเอ็น

ในยุคเอโดะถูกเรียกว่านิชิโนะมารุ ซึ่งมีปราสาทของขุนนางฟุไดไดเมียวหรือขุนนางไดเมียวที่รับผิดชอบบักกะกุอย่างผู้ปกครองและผู้อาวุโสน้อยที่อยู่ภายใต้อำนาจของโชกุน
ภายหลังการปฏิรูปเมจิได้ถูกใช้ในการรักษาความปลอดภัยและเป็นค่ายทหาร
และในปีโชวะที่ 24 บริเวณส่วนหนึ่งของอดีตสวนพระราชวังได้ถูกเปิดเป็นอุทยานแห่งชาติ
ตรงกลางคือลานกว้างหน้าพระราชวังคือส่วนโคเกียวไงเอ็น มีคิตาโนะมารุอยู่ทิศเหนือของพระราชวัง และส่วนโคเกียวไงชูที่ล้อมรอบพระราชวังไว้ด้วย 12 คูน้ำ
เขตโคเกียวไงเอ็นมีสนามหญ้าขนาดใหญ่และสิ่งปลูกสร้างทางประวัติศาสตร์ผสมผสานกันอย่างลงตัว
ส่วนของคูน้ำได้ถูฏกำหนดเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมในฐานะ "โบราณสถานพิเศษปราสาทเอโดะ"