วัดเรอุนซันบันริวจิ

วัดเรอุนซันบันริวจิ

ถูกสร้างขึ้นในช่วงก่อนสมัยเอโดะปี 1648(ปีเคอันที่ 1)
ในตอนแรกอยู่ติดกับเมะงุโระเกียวนินซะกะ แต่ในปี 1709(ปีโฮเอ็นที่ 6)ได้ย้ายมาสร้างใหม่ในที่ปัจจุบันเพื่อปกป้องประตูหลังของเอโดะ จึงได้กลายเป็น "วัดเรอุนซันบันริวจิ"
วัดนี้ปัจจุบันเป็นวัดนิกายโจโดะ แต่ในเวลานั้นมีการกำหนดศีลข้อห้ามที่ค่อนข้างเข้มงวด ซึ่งเราจะเห็นได้จากก้อนหินทางเข้าวัดที่หลงเหลือมาจากปี 1630(ปีคันเอที่ 7) ซึ่งระบุไว้ว่า "ผู้ดื่มเหล้ากินเนื้อห้ามเข้า"
ว่ากันว่าพระประธานถูกสร้างขึ้นในปลายสมัยเฮอันจึงเป็น "พระอมิตาภพุทธะที่สร้างขึ้นจากไม้"
และด้านหลังของวัดจะมีเทพเบ็นไซเต็งหนึ่งใน "เทพแห่งโชคลาภทั้งเจ็ด" ประดิษฐานอยู่
ในถ้ำหิน(อิวะยะ)จะมีเทพเบ็นไซเต็งที่ทำจากหิน และห้องโถงเบ็นเต็งจะมีเทพเบ็นไซเต็งที่ทำจากไม้อยู่