วัดโชรินซันไดเอ็นจิ

วัดโชรินซันไดเอ็นจิ

ที่มาของเกียวนินซะกะนั้นมาจากช่วงประมาณสมัยคันเอ เหล่าพระชุเก็นโดแห่งเขายูโดโนะหนึ่งในสามเขาแห่งเดวะ(เดวะซังซัน) ได้หยุดสร้างโบสถ์กลางพื้นที่ลาดชัน(ซะกะ)และได้ฝึกบำเพ็ญตน และเนื่องจากผู้บำเพ็ญเหล่านี้ถูกเรียกว่า "เกียวนิน" จึงเกิดเป็นชื่อเกียวนินซะกะ
ในอดีตเด็กๆเอโดะมากมายจากเมืองเอโดะจะเดินทางไปที่เมะงุโระฟุโดที่เป็นถนนแห่งการสักการะ
วัดไดเอ็นจิเกิดขึ้นในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 17(ระหว่างปีคันเอ) โดยไดไคโฮอินได้นำพระไวโรจนพุทธะ(ไดนิจิเนียวไร)มาประดิษฐานและตั้งสำนักขึ้น
เดือนกุมภาพันธ์ในปี 1772(ปีเมวะที่ 9) เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ที่เมะงุโระเกียวนินซะกะ โดยไฟประทุออกมาจากโบสถ์หลัก ทำให้ 1 ใน 3 ส่วนของเอโดะถูกเผาไหม้ไปและมีผู้คนเสียชีวตจำนวนมาก
การลุกลามของไฟถ้าจากพื้นที่ในปัจจุบันคือจากเมะงุดระไปถึงคิตะเซ็นจิ และความยาวของระยะที่ลุกลามไปถึงเมเรกิและฮิโนะเอโทระด้วย จึงถูกเรียกว่ามหาไฟไหม้ 3เอโดะ
ดูเหมือนว่าจากไฟไหม้ครั้งนั้นทำให้วัดไดเอ็นจิไม่ได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างใหม่ตลอดระยะเวลา 76ปี บางก็ว่าเพราะไฟไหม้ไปถึงป้อมของปราสาทเอโดะ
ที่ประดิษฐานอยู่ด้านหน้าของโบสถ์หลักคือ "เทพเคอุนโชฟุกุไดโกกุเต็ง"
ว่ากันว่าแกะสลักโดยจำลองแบบมาจากโทกูงาวะอิเอยาซุที่ได้รับการยอมรับจากประชาชนในฐานะผู้ปกครอง และมี "เทพไดเอ็นจิไดโกกุเต็ง" เป็นพระพุทธรูปลับที่ประดิษฐานอยู่ในโบสถ์ชะกะโด