วัดไซโคจิ

วัดไซโคจิ

วัดไซโคจิเป็นวัดเก่าแก่ในพื้นที่แห่งนี้ มีผู้เลื่อมใสเข้ามาสักการะอย่างไม่ขาดสาย จึงมีชื่อว่า "ฟุดันโด (วัดมิขาดศรัทธา)"
ในปีเท็มบุนที่ 15 (ค.ศ. 1546) พระยูเอ็น บุตรชายของมาเดโนะโคจิ ฮิเดฟุสะ ผู้เป็นเสนาบดีกลาง และน้องชายของพระโทคุโยะ เจ้าอาวาสรุ่นที่ 27 แห่งวัดจิอองอิน ซึ่งเป็นวัดศูนย์กลางของนิกายสุขาวดีในญี่ปุ่น ได้เดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ระหว่างทางได้แวะพักที่วัดบุราคุจิในโทโดโรมิ (ปัจจุบันคือมิโนะ) ก่อนจะรับนิมนต์เดินทางมายังดินแดนแห่งนี้และร่วมแรงร่วมใจกับพุทธศาสนิกชนในการฟื้นฟูวัดอันเก่าแก่แห่งนี้ โดยได้ตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดฟุดันซันไซโคจิ"
ต่อมาในยุคเอโดะ วัดไซโคจิได้กลายเป็นวัดศูนย์กลางของดินแดนแห่งนี้ โดยมีวัดสาขา 6 แห่ง ซึ่งอยู่ใน 3 อำเภอแห่งคาวาเบะ สร้างโดยพระโอยะเรกัง เจ้าอาวาสแห่งวัดจิอองอิน ห้องใต้หลังของอาคารอุโบสถมีสถาปัตยกรรมอายุเกือบ 400 ปี มีป้ายชื่อผู้บริจาค 3 ป้าย ซึ่งทำขึ้นในปีโจโอที่ 1 (ค.ศ. 1652), ปีเก็นโรคุที่ 10 (ค.ศ. 1697) และปีบุนเซที่ 5 (ค.ศ. 1822)
จากการซ่อมแซมครั้งใหญ่ในยุคต่อ ๆ มา ทำให้วัดแห่งนี้สามารถอยู่มาได้เป็นเวลา 200 ปี และได้มีการซ่อมแซมครั้งใหญ่ในปีเรวะอีกด้วย
ในการสร้างวัดโดยทั่วไปนั้น ส่วนใหญ่จะเป็นการสร้างขึ้นตามคำสั่งของผู้ปกครองดินแดนนั้น แต่สำหรับวัดไซโคจิแห่งนี้ ถือเป็นวัดแห่งแรกที่สร้างขึ้นด้วยความร่วมมือของราษฎรผู้มีจิตศรัทธา
และด้วยความร่วมมือกันระหว่างเจ้าอาวาสหลายรุ่น, พุทธศาสนิกชน และคนท้องถิ่น ทำให้วัดแห่งนี้ยังคงยืนหยัดมาได้จนถึงปัจจุบัน

【พระพุทธรูปสำคัญ】
พระประธาน...พระอมิตาภพุทธะปางยืน (สร้างขึ้นในสมัยคามาคุระโดยอัน อามิ (ไคเค) ตรวจสอบในปีเมจิที่ 24 (ค.ศ. 1891) โดยคุกิ ริวอิจิและคณะ)
พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ปางยืนแห่งโทโดโรมิ (สร้างขึ้นในสมัยเฮอันโดยโอโนะ โนะ ทาคามูระ ตรวจสอบในปีเมจิที่ 24 (ค.ศ. 1891) โดยคุกิ ริวอิจิและคณะ)
ภาพวาดพระอมิตาภะสามพระองค์ (สมัยมุโรมาจิ ตรวจสอบในปีเมจิที่ 24 (ค.ศ. 1891) โดยคุกิ ริวอิจิและคณะ)