ศาลเจ้าบันได

เทพพิทักษ์แห่งภูเขาบันได

ศาลเจ้าบันไดซึ่งอุทิศแด่ภูเขาบันไดซึ่งเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์นั้น ได้รับการประดิษฐานไว้ภายในบริเวณวัดเอนิชิจินับตั้งแต่สร้างวัดขึ้นเมื่อปี 807
ในปี 1872 เมื่ออาคารศาลเจ้า (ยาคุชิโด) ถูกเผาทำลายจากเหตุเพลิงไหม้ วัตถุสักการะก็ถูกย้ายไปยังประตูนิโอมงซึ่งรอดพ้นจากเหตุเพลิงไหม้ และในปี 1886 ก็กลายเป็นศาลเจ้าประจำท้องถิ่น
อาคารศาลเจ้าได้รับการฟื้นฟูขึ้นใหม่เมื่อปี 1923 และย้ายไปยังที่ตั้งปัจจุบันเมื่อปี 2000

เทศกาลฟุเนฮิกิซึ่งเป็นเทศกาลประจำปีของศาลเจ้าบันไดนั้น เป็นเทศกาลที่ผูกเชือกไว้กับเรือไม้ที่เรียกว่าอิอิฟุเนะ และผู้ศรัทธาจะแข่งขันกันดึงเชือก 3 ครั้งระหว่างฝั่งตะวันออกและตะวันตก เป็นเทศกาลที่ทำนายสภาวะการเกษตรของปีนั้น ๆ หากฝั่งตะวันออกชนะ "ผลผลิตจะอุดมสมบูรณ์" และหากฝั่งตะวันตกชนะ "ราคาข้าวจะสูงขึ้น"
ระบำมิโกะที่จัดขึ้นในวันเดียวกันประกอบไปด้วยการเต้นระบำ 3 แบบที่แสดงถวาย ได้แก่ "ระบำซาคากิ" "ระบำยูมิ" และ "ระบำทาจิ"
ที่นี่ได้รับการกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมพื้นบ้านที่จับต้องไม่ได้ที่สำคัญของจังหวัดฟุกุชิมะเมื่อปี 2005 ในฐานะกิจกรรมที่ถ่ายทอดประวัติศาสตร์

อาคารสักการะของศาลเจ้าบันไดเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวที่มีหลังคาหน้าจั่ว มุงหลังคาแผ่นทองแดง หลังคาจั่วข้าง ความยาวหลังคา 6 เคน (10.9 เมตร) ช่วงคาน 1 เคนครึ่ง (2.73 เมตร) ส่วนกลางหลังคาศาลเจ้าที่ยื่นไปด้านหน้า 1 เคน (1.82 เมตร) ผนังด้านนอกกรุด้วยแผ่นไม้แบบชินคาเบะสึกุริ (ไม่ซ่อนเสาหรือคาน)
อาคารหลักสร้างขึ้นในแบบอิคเคนชะ (ช่วงเสาด้านหน้าหนึ่งเคน) และมุงหลังคาแผ่นทองแดง
เทพเจ้าที่ประดิษฐานอยู่คือโอยามะซูมิ โนะ มิโคโตะ และฮานิยามะฮิเมะ โนะ มิโคโตะ