รียวคังซันโยโซรียวคังซันโยโซ

รียวคังซันโยโซอาคารหลักของโรงแรมสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1929 (ปีโชวะที่ 4) เพื่อเป็นบ้านพักของอิวาซากิ ฮิซายะ บุตรชายคนโตของอิวาซากิ ยะทาโร ผู้ก่อตั้งกลุ่มนายทุนมิตซูบิชิ โดยเป็นอาคารสถาปัตยกรรมแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมที่บรรดาช่างฝีมือและช่างไม้เลื่องชื่อต่างประชันฝีมือกันสร้างสรรค์ขึ้นอย่างงดงาม
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง จึงได้เริ่มดำเนินกิจการในฐานะเรียวคัง “ซันโยโซ”

อิวาซากิ ฮิซายะ เป็นนักธุรกิจในสมัยเมจิ
เขาเป็นผู้นำรุ่นที่สามของกลุ่มนายทุนมิตซูบิชิ โดยเป็นผู้มีส่วนในการปรับปรุงอู่ต่อเรือนางาซากิให้ทันสมัยและการวางแผนโครงการพัฒนาพื้นที่เขตมารุโนะอุจิในกรุงโตเกียว รวมถึงการก่อตั้งกิจการต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นโรงกลั่นเบียร์คิริน องค์กรบริหารการเกษตร และอุตสาหกรรมผลิตกระดาษ เป็นต้น
โดยเฉพาะในส่วนขององค์กรบริหารการเกษตรนั้น เขาได้เป็นผู้ขยายกิจการของไร่โควาอิในจังหวัดอิวาเทะและไร่สุเอะฮิโระในจังหวัดชิบะ รวมถึงไร่เกษตรในต่างประเทศทั้งในคาบสมุทรเกาหลี เกาะสุมาตรา และประเทศบราซิล

อาคารเสริมของโรงแรมเป็นอาคารสไตล์สุกิยะ (ห้องชงชา) แบบญี่ปุ่นดั้งเดิมที่ออกแบบโดยมุราโนะ โทโกะ สถาปนิกผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์สำหรับผู้มีความเป็นเลิศด้านวัฒนธรรมของญี่ปุ่น
ตัวอาคารมีภาพลักษณ์ภายนอกและการตกแต่งที่คำนึงถึงความกลมกลืนกับสวนญี่ปุ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกของอาคารหลัก จึงได้รับการกล่าวขานว่ามีความเป็นเลิศทั้งด้านการออกแบบและการก่อสร้าง
ได้รับการเสนอให้ขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่มีตัวตนจากสภาวัฒนธรรมแห่งประเทศญี่ปุ่นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 (ปีเฮเซที่ 29) (รอขึ้นทะเบียนกลางเดือนเมษายน)