นซันไดชิโดนซันไดชิโด

นซันไดชิโด
นซันไดชิโด


ที่กันซันไดชิโดแห่งนี้ มีรูปปั้นของพระอาจารย์กันซัน หรือ กันซันไดชิ (จิเอไดชิ) มาตั้งอยู่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1534 ซึ่งกันซันไดชิคือ พระสงฆ์นิกายสัทธรรมปุณฑริกสูตรหรือนิกายเทียนไถในยุคเฮอัน ซึ่งเป็นพระสังฆราชแห่งนิกายสัทธรรมปุณฑริกสูตรรูปที่ 18 (มีตำแหน่งสูงสุดของนิกาย) ในยุคนั้นมีชื่อว่าเรียวเก็ง แต่เมื่อมรณภาพในวันที่ 3 มกราคม ซึ่งเป็นเดือนปีใหม่หรือ เดือนกันเก็ทสึในภาษาญี่ปุ่น และวันที่สาม หรือซันในภาษาญี่ปุ่น จึงถูกขนานนามว่า กันซันไดชิ ซึ่งแม้จะมรณภาพไป แต่คุณงามความดีทั้งหลายนั้นยังอยู่ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนามบรรพบุรุษแห่งวัดเอ็นเรียคุจิ ณ ภูเขาเฮเอซัน
ในภายหลัง จักรพรรดิอิชิโจได้ขนานนามโอคุริโก (คือ ชื่อที่ตั้งให้หลังเสียชีวิตเพื่อยกย่องสิ่งที่ทำขณะที่มีชีวิต) โดยให้ชื่อว่า "จิเอ" หลังจากนั้นจึงถูกเรียกว่า จิไดชิ เช่นกัน
กันซันไดชิ ได้ถูกกล่าวว่าเป็นร่างอวาตารของพระจินดามณีจักรโพธิสัตว์ โดยตั้งแต่ในยุคกลางมา ได้ถูกประชาชนนับถือกันในฐานะของ "พระอาจารย์ผู้ขับไล่สิ่งชั่วร้าย"
นอกจากนี้ "โอมิคุจิ" หรือเซียมซีที่อยู่ตามวัดและศาลเจ้าทั่วประเทศนั้น กล่าวกันว่าผู้ริเริ่มก็คือกันซันไดชินั่นเอง
เหตุการณ์อัคคีภัยช่วงปลายยุคเอโดะ เพลิงได้ลุกลามถึงอาคารอันซันไดชิโดด้วยเช่นกัน แม้ว่าอุโบสถของวัดจินไดจิที่ล่มสลายนั้นจะถูกเผาไหม้ไปก่อน แต่ในปี พ.ศ. 2410 (หรือปีเคโอที่ 3) อาคารอันซันไดชิโดนั้น ถูกบูรณะขึ้นเป็นอันดับแรก เรื่องนี้เป็นที่เล่าขานถึงผู้คนส่วนมากถึงมีความศรัทธาในกันซันไดชิขนาดไหน
แต่เดิมแล้ว อาคารไดชิโดนั้น ถูกสร้างในทิศตะวันตกของอาคารอุโบสถหลัก และหันหน้าไปทางทิศตะวันออก แต่ภายหลังการบูรณะแล้ว ได้มีการขุดดินผาทางทิศตะวันตกของอุโบสถและได้ย้ายไปตั้งยังที่นั่น

รูปปั้นในไดชิโดนั้นคือรูปปั้นของกันซันไดชิ
ตามจากรึกของวัดแล้ว ในปี พ.ศ. 1534 (ปีโชเรียะคุที่ 2) พระคังอิงโฮชิได้ย้ายรูปปั้นไดชิจากภูเขาฮิเอซันมายังวัดจินไดจิ เป็นพระพุทธรูปลับในรูปท่านั่งของกันซันไดชิ โดยมีความสูงถึง 2 เมตร ซึ่งมีความใหญ่ที่ไม่ค่อยเห็นได้จากที่อื่นถ้าเทียบกับการเป็นพระพุทธรูปลับ แม้ว่าในเวลาปกติก็ไม่สามารถเข้าไปชมได้ โดยการเปิดให้เขาเป็นสาธารณะนั้น มีเพียงหนึ่งครั้งในรอบเพียง 25 ปี ซึ่งเป็นเฉพาะช่วงโกะไคโจ หรือ ช่วงที่เปิดเผยฐานะของการเป็นพระพุทธรูป เท่านั้น โดยโกะไคโจครั้งล่าสุดนั้น เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งเป็นปีที่ 1,025 ของโกะองคิ หรือ ปีครบรอบการเสียชีวิต และกำหยดการโกะไคโจครั้งต่อไปคือปี พ.ศ. 2577
ในช่วงโกะไคโจนั้นจะจัดการ โอโกะมะคุ ติดต่อกันหลายวัน โดยในช่วง 1 สัปดาห์ของงาน จะมีคนกว่าหนึ่งแสนสามหมื่นคนเข้ามา

・โกะองคิ คือ กิจกรรมทางศาสนาที่เป็นการไว้ทุกข์หรือระลึกถึงผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว ในช่วง 50 ปี หรือ 100 ปี เป็นต้น สำหรับคนทั่วไปจะมีการทำโกะองคิ 33 ครั้งหรือ 50 ครั้งของการทำบุญในการครบรอบวันตายของปี แล้วจะสิ้นสุด สำหรับพระสงฆ์หรือผู้ฟื้นฟูบรรพบุรุษวงศ์ตระกูล ทุก ๆ 50 ปีจะมีการทำโกะองคิใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า "ไดองคิ"

・โกะมะคุ คือ พิธีกรรมศาสนาซึ่งจัดกันแบบลับ ๆ โดยเป็นการจุดไฟหม้อน้ำหรือกาน้ำแบบญี่ปุ่น และอัญเชิญเทพเจ้าต่าง ๆ โดยที่ผู้คนจะทำการขอพรและภาวนา