แผ่นหินจารึกเพลงโกคิบุชิ (เพลงกล้าหาญ)
โยเด็น สึรุฮิโกะ นักเรียนรุ่นที่ 1 ของโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโคจิ เป็นนักกวีผู้กระตือรือร้น เขาได้ฝากเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยและเพลงประจำหอมากมายในโคจิ แต่น่าเศร้าที่เขาได้ล้มป่วยและเสียชีวิตในระหว่างที่กำลังศึกษาที่คณะนิติศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเกียวโต
ในบรรดาเพลงของโยเด็นนั้น มีเพลงหนึ่งที่เขาชื่นชอบมากที่สุดและเป็นเพลงที่โด่งดังเพลงหนึ่งในญี่ปุ่น นั่นคือ เพลง "โกคิบุชิ (เพลงกล้าหาญ)"
เพลงนี้มีเรื่องราวเกี่ยวกับการชมเดือนเพ็ญในคืนกลางฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งเป็นกิจกรรมกลางปีของโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโคจิ โดยบรรดานักเรียนจะล้อมวงรอบกองไฟบน “ชายหาด” ตามเนื้อเพลง จากนั้นจะร้องเพลงโคกิบุชิและดื่มเหล้าจากถังพร้อมกับร้องรำทำเพลงไปด้วย กิจกรรมนี้ได้สร้างความตื่นเต้นและกลายเป็นความทรงจำดี ๆ ในชีวิตของเหล่านักเรียน
ส่วนคำว่า “หาดแคลิฟอร์เนีย” นั้นเป็นการแสดงถึงจิตวิญญาณของเหล่าคนหนุ่ม ซึ่งเป็นค่านิยมที่ยิ่งใหญ่มากในขณะนั้น

โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโคจิ: ก่อตั้งขึ้นในปีไทโชที่ 11 (ค.ศ. 1922) ปิดตัวในปีโชวะที่ 25 (ค.ศ. 1950)
ต่อมาได้มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยโคจิ ปัจจุบันกลายเป็นโรงเรียนประถมศึกษาและโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นสังกัดคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยโคจิ

โกคิบุชิ แต่งโดย โยเด็น สึรุฮิโกะ (นักเรียนรุ่นที่ 1 ของโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโคจิ)

หนึ่ง: หากเจ้าถวิลหาถึงหญิงนางนั้น จงชมวาฬพ่นน้ำเพื่อคลายทุกข์เถิด ช่างกล้าหาญแท้หนอ
สอง: หนุ่มสาวเอย เห็นดาวตกที่คัตสึระฮามะแล้ว คิดถึงบ้านเกิดหรือไม่ ช่างกล้าหาญแท้หนอ
สาม: ทะเลใต้และแดนโทสะเป็นดินแดนแห่งการปฏิวัติและเสรีภาพ ช่างกล้าหาญแท้หนอ
สี่: พ่อคนเซ่อเอ๋ย หยุดเถียงเรื่องถูกผิด มาดื่มเหล้า ร้องเพลง และกระโดดโลดเต้นกันเถิด ช่างกล้าหาญแท้หนอ
ห้า: เจ้ามีมานะสูงส่งและเรี่ยวแรงเหลือล้น หญิงดำเฝ้าเคารพรัก ช่างกล้าหาญแท้หนอ
หก: สามปีนี้เจ้าอย่าปล่อยให้เสียเปล่า จงเก็บแรงอันมีค่าไว้ใช้แก่ชาติเรา ช่างกล้าหาญแท้หนอ
เจ็ด: เจ้าคนอ่อนแอเอ๋ย อย่าเอาแต่ร้องไห้ จงร้องคำรามในศตวรรษที่ยี่สิบนี้เถิด ช่างกล้าหาญแท้หนอ
แปด: นกหัวโตร้องที่ทะเลอุราโดะ จิตใจต้องงดงาม ช่างกล้าหาญแท้หนอ
เก้า: คลื่นใหญ่จากหาดนี้จะไปซัดที่หาดแคลิฟอร์เนีย ช่างกล้าหาญแท้หนอ
สิบ: จิตวิญญาณของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในโทสะ ดินแดนที่เวลาและคิมหันต์ (ฤดูร้อน) เป็นนิรันดร์ ช่างกล้าหาญแท้หนอ

แผนที่